غرنومه-۳

از طرفی با بخش بین الملل ادغام شده ایم و ۲۵ نفری باید در اتاق ۳در ۴ مریض جا شویم و چون استاد قیافه هایمان را هم نمیبیند چه برسه بشناستمان دوستان دست به هر نوع خودنمایی ای جهت ابراز وجود میکنند. دوستی داریم که امروز بعد از مکالمهی من با رزیدنت که استیودنت تا ساعت ۹ در بخش می ماند نه ۱۰ و کلی بالا و پایین که آخر چیف رزیدنت اعلام کردم که حق با من بوده میفرمایند که در دفترچه که نمیدانم از کجا تحویلشان شده ساعت خروج ۱۰ است و من همیشه تا ۱۰ میایستم!! میل به خودنمایی تا اینجا هم برایشان کفاف نمیکند بلکه سر خود این را هم اضافه میکنند که ما باید ۱۰ روز کشیک می استادیم چرا خودش ۷ تا میایستد؟!! بله من هم هدفش را نفهمیدم و البته عزیز من قبل این که جمع ببندی برو از دیگران بپرس لااقل. خودت را میخواهی خراب کنی بکن دیگران را بی مسیولیت جلوه نده.

۱۵ روز اول ما با رزیدنت روزی ۴-۵ ساعت راند داشتیم و در نیمه دوم ماه راند ها رکورد ۱۵ دقیقه را شکسته اند. که البته نصف زمانش را رزیدنت عزیز در حال صحبت برای گرفتن بهره از این بانک یا بیمه از فلان جاست. تایمی هم که پشت در اتاق اندوسکوپی منتظریم از نصایح متینشان میتوان به این مورد اشاره کرد که اگر اومدین داخلی حتمن بیاین گوارش پروسیجراش زیاده پول تو گوارشه!

من عصبانیم. چون این مسایل ذهنم را آزار میدهد. هر کسی به نحوی به دنبال کم کاری است. قطعن باید تا الان این را میفهمیدند که پزشکی رشته ی پول سازی نیست. waste product اش شاید تا مدت کوتاهی بعد این پول باشد ولی معاملهی منطقیای نیست که انسان ها با انگیز ی مالی به رشتهی پزشکی بیایند. قطعن برای پول آرایشگری رشتهی مطلوبتریست تا پزشکی و به لطف زمانه پرستیژشان هم بیشتر نباشد کمتر نیست.

من عصبانیم چون تلاشم را کرده ام که بیمسیولیتی نکنم شاید جاهایی نادانسته کار اشتباهی هم داشته ام ولی بیشک کمکاری و از زیر کار دررویی نداشته ام. و من باید بابت بی مسیولیتی کس دیگری پاسخگو باشم. من به درک. مریض یک هفته بی هیچ دلیلی در بیمارستان خوابیده و مسیول نامحترمش اسمش را هم به درستی نمیداند شرح حال که بماند.

این ها را مینویسم چون الان کاری از دستم برنمیاید ولی امیدوارم زمانی که کاری از دستم بر میامد تبدیل به خودشان نشده باشم.